تفاوت به‌اختصار
پارتیشن محدوده‌ای ثابت از یک دیسک است که سیستم فایل مستقیماً روی آن قرار می‌گیرد. LVM یک لایه اضافه می‌کند: حجم‌های فیزیکی در یک گروه حجم تجمیع می‌شوند و حجم‌های منطقی از آن تخصیص می‌یابند. سپس سیستم فایل روی یک حجم منطقی قرار می‌گیرد که می‌توان اندازه‌اش را تغییر داد یا آن را جابه‌جا کرد، مستقل از اینکه داده‌ها از نظر فیزیکی کجا قرار دارند.
ببینید سرور اکنون از چه چیزی استفاده می‌کند
با خواندن چیدمان فعلی شروع کنید. ستون‌های TYPE و FSTYPE پارتیشن‌ها، LVM، رمزگذاری و RAID را نشان می‌دهند. دستورهای LVM نشان می‌دهند چه مقدار فضای آزاد در گروه حجم باقی مانده است، زیرا فضای آزاد آنجا در df دیده نمی‌شود.
lsblk -f
sudo pvs
sudo vgs
sudo lvsچه زمانی پارتیشن استاندارد کافی است
برای یک VPS کوچک با یک دیسک مجازی، پارتیشن ساده‌تر است و موارد کمتری می‌توانند مشکل ایجاد کنند. وقتی ارائه‌دهنده دیسک را بزرگ‌تر می‌کند، ابتدا آخرین پارتیشن را با growpart و سپس سیستم فایل را گسترش می‌دهید. محدودیت این است که پارتیشن فقط می‌تواند به فضای آزاد بلافاصله پس از خودش گسترش یابد؛ بنابراین پارتیشن swap یا پارتیشن دیگری در آن محل مانع می‌شود.
چه زمانی LVM ارزش استفاده دارد
LVM زمانی مفید است که نمی‌دانید فضا بعداً چگونه تقسیم خواهد شد، زمانی که یک حجم باید چند دیسک را پوشش دهد، یا وقتی می‌خواهید داده‌ها را با pvmove حین استفاده به دیسک جدید منتقل کنید. همچنین می‌تواند اسنپ‌شات بگیرد که باید برای آن فضا کنار بگذارید. اسنپ‌شات روی همان دیسک‌ها نسخهٔ پشتیبان نیست و اسنپ‌شات کلاسیک در صورت پر شدن نامعتبر می‌شود.
ایجاد یک حجم LVM
این دستورها از یک دیسک خالی استفاده می‌کنند و هرچه روی آن باشد از بین می‌برند؛ بنابراین نام دستگاه را با lsblk دو بار بررسی کنید. بخشی از فضای گروه حجم را تخصیص‌نیافته نگه دارید: بزرگ کردن حجم در آینده آسان است، اما کوچک کردن آن دشوارتر است. XFS اصلاً قابل کوچک کردن نیست و ext4 را فقط پس از جدا کردن آن از نقطهٔ اتصال می‌توان کوچک کرد.
sudo pvcreate /dev/sdX
sudo vgcreate data /dev/sdX
sudo lvcreate -L 20G -n app data
sudo mkfs.ext4 /dev/data/appاگر بعداً نظرتان عوض شد
پارتیشن دارای داده را معمولاً نمی‌توان با ابزارهای استاندارد در همان محل به LVM تبدیل کرد. روش رایج این است که دیسک جدیدی اضافه کنید، روی آن LVM بسازید، داده‌ها را کپی کنید و به آن منتقل شوید؛ این کار به تغییر fstab و احتمالاً تنظیمات راه‌اندازی هم نیاز دارد. این برنامه را با نسخهٔ پشتیبان تأییدشده و دسترسی کنسول آماده کنید. جزئیات راه‌اندازی در توزیع‌ها متفاوت است و به همین دلیل بسیاری از نصب‌کننده‌ها /boot را بیرون از LVM نگه می‌دارند.
دیسک‌ها در CH-J Server Manager
Disk Manager در Alpha 0.1.1 دیسک‌ها را همراه با لایه‌هایشان، از جمله LUKS، LVM، RAID و ZFS نشان می‌دهد. بدون root فهرست دستگاه‌ها فقط خواندنی و ناقص است و می‌توان آن را با sudo دوباره بارگذاری کرد. تغییرات ابتدا به‌صورت برنامه‌ای برای بازبینی در صف قرار می‌گیرند و اگر چیدمان از زمان ایجاد برنامه تغییر کرده باشد، کار بدون هیچ تغییری متوقف می‌شود. گام‌هایی که ممکن است داده‌ها را از بین ببرند، هشداری برای تهیهٔ نسخهٔ پشتیبان جداگانه پیش از اجرا دارند. این ابزار فقط دستگاه‌های بلوکی Linux را پوشش می‌دهد.